Bibeloteka

nie tylko o zbędnych ozdobach, ale o wszystkim, co mnie interesuje, cieszy i nie pozwala bezczynnie usiedzieć w miejscu.

wtorek, 3 listopada 2015

Stary nowy pomysł.

Kochani.
W internecie jest mnóstwo sposobów na wykonanie ciekawych rzeczy, czasami nie sposób ustalić głównego pomysłodawcę, wrzucony w internet pomysł rusza w świat i zaczyna żyć własnym życiem. Takie pomysły zapadają w pamięć, żeby odrodzić się  na nowo w innym wykonaniu.
Dlaczego o tym  piszę ? Czasami zupełnie nieświadomie powielamy takie pomysły,  autor pozostaje w cieniu, a my nie wiemy, kogo powinniśmy wskazać. Tak jest z dzisiejszym postem, w którym  wznawiam  od dawna krążący po sieci pomysł. Przypomniałam go sobie podczas przeglądania   bloga  Jagodowy zagajnik,  z którego zawsze czerpię mnóstwo inspiracji. W  "Werandzie" też  ostatnio widziałam takie robione poduchy.


Nie musiałam tych swetrów kupować  w SH, ponieważ pochodzą z czasów, w których zrobiłam  na drutach  kilkadziesiąt swetrów  z owczej wełny, przędzonej jeszcze przez moje ciocie. Większość moich tworów wydałam, bo ładne swetry mogłam nareszcie kupić w sklepach, ale część tzw. sentymentalnych robionych też przez moją Mamusię trafiła na strych. W ostatnim czasie przypomniałam sobie o nich i powstało już kilka poduch. Nie ma znaczenia, że owcza wełna  trochę gryzie, ja ten dotyk uwielbiam, bo zawarty w nich jest trud moich bliskich, przytulam się do nich jak do najbliższych osób.


Z pewnością nie są to ostatnie takie poduchy, już pracuję nad następnymi.
W ostatnim poście pokazałam, jak szyję dynie, nie poprzestałam na pomarańczowych, ale zrobiłam też kilka białych wykorzystując  ocieplacz.  Trafiłam na blog  marzę, więc jestem , gdzie znajdziecie przepiękne dynie z aksamitu, sposób wykończenia zmieniłam, ale musiałam je widzieć dawno, Ilooka zrobiła swoje dynie w  2013 roku.




Nawet z moimi kobaltami ładnie się skomponowały.



Wiadomości z ogrodu smutne, liści do wygrabienia przybywa,  zwłaszcza  spod orzecha włoskiego. Z kretami w tym roku się pogodziłam, staram się je polubić. Natomiast kolory w ogrodach  w tym roku są cudowne.




Zadziwia mnie moja jedynaczka, ciągle ma w sobie chęć do życia, nie sądziłam, że róża ma w sobie tyle siły.
Życzę Wam miłego tygodnia i pogody bez zmian.

42 komentarze:

  1. Cela uwielbiam takie sweterkowe poduchy !
    Twoje są urocze.
    Co do ogrodu oj tak te nieszczęsne liście :( walczyłam dzisiaj trochę z nimi efekt już mnie plecy bolą a nie jestem nawet w połowie drogi...
    Pozdrawiam ciepło
    ps. mnie ostatnio zadziwił widok drzew bez liści za to z wiszącymi śliwkami.... :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pogodowe fanaberie jednak się zdarzają, cieszmy się tą piękną jesienią. Śliwki pewnie czekają na następny rok.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  2. Ile ja już swetrów wyrzuciłam, a dopiero jak zobaczę w necie takie poduchy to sobie przypominam, w jaki sposób mogłam je wykorzystać ;-( Niestety zawsze jest za późno.
    Pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przynajmniej masz porządek w szafach, a ja należę do chomików i lubię trzymać rzeczy, a nuż się przyda.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  3. W świecie wirtualnym tak już niestety jest, że zdjęcia są powielane wielokrotnie przez wielu ludzi, ciężko jest ustalić pomysłodawcę pierwotnego, jeżeli się czymś zainspirujemy i wykonamy to sami, a na inspiracji nie ma żadnego namiaru na bloga, czy inną stronę internetową. Ja sobie osobiście nie robię z takich spraw wyrzutów sumienia... Dyńki sympatyczne, tak jak i poszewki ze swetrów!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiadomo, że trudno jest dotrzeć do źródła. Jeśli natomiast dajemy tutorial, to wiadomo, że rzecz będzie powielana. Dziękuję za miłe słowa.
      Pozdrawiam

      Usuń
  4. Poduchy są fantastyczne,sama muszę poeksperymentować bo różnych swetrów u nas jest dostatek:)))śliczne dynie i faktycznie pięknie wyglądają przy kobaltach:)))Pozdrawiam serdecznie:)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miło mi czytać takie słowa, swetry trzeba wykorzystać, zajmie to chwilę, a pożytek spory.
      Pozdrawiam.:)

      Usuń
  5. Uwielbiam takie sweterkowe poduchy, sama takich nie mam, ale mam na nie wielką ochotę. Jakiś czas temu zrobiłam córci do jej studenckiego mieszkania takie sweterkowe poduchy - wałki . Świetnie spełniają swoją rolę i fajnie wyglądają :))
    Zdjęcia z ogrodu piękne :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wałek już nawet mam, teraz się zastanawiam, czy obszyć go swetrem, czy materiałem. Do wieczornego czytania w łóżku przydadzą się na pewno lepiej, niż poduchy.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  6. Piękne te poduchy. Ja także mam kilka takich "swetrowych" poszewek, chyba już pora aby je powyciągać z szafki i przyodziać poduszki :)
    A jesień jest, póki co, piękna i słoneczna. Taką jesień to ja kocham :)
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na szczęście jeszcze trochę taka piękna jesień potrwa. Mam nadzieje, że pokażesz swoje poduchy?
      Pozdrawiam.

      Usuń
  7. Piękne są sweterkowe poduchy. W ubiegłym roku zrobiliśmy generalny porządek.
    Wszystkie niepotrzebne ciuchy zostały zapakowane do kilku worów i wywiezione do kościoła i do pojemników. Oczywiście coś bym zostawiła gdybym wcześniej widziała te cudeńka.
    Te małe, białe dynie są prześliczne.
    Pozdrawiam serdecznie:)*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wszystkie zbędne ciuchy wydaję do PCK. Te swetry zostawiłam z sentymentu, bo są z owczej wełny i przypominają mi bliskie osoby.
      Twój blog jest podróżniczy, więc mogłaś nie trafić na takie przeróbki, a ja je wyciągam na światło dzienne.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  8. Te Twoje poduchy są rewelacyjne! Mam ogromną ochotę sprawić sobie takie na zimę. Świetna ozdoba wnętrza, dają tyle przytulności. Jesteś szczęściarą, że potrafisz sama sobie takie zrobić:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wszystkie umiejętności wyniosłam z domu, maja Babcia i Mama zawsze coś robiły, przerabiały, szyły, przy okazji też się nauczyłam. Teraz sobie wszystko zaczynam przypominać.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  9. Odpowiedzi
    1. Rzeczywiście dodają uroku.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  10. Śliczne poduchy i można powiedzieć z duszą :) do takich się przytulać to prawdziwa przyjemność.
    Dyniowe dekoracje świetne. Ja cieszę się prawdziwymi dyniami własnego chowu, więc ich szycie sobie darowałam.
    Pozdrawiam serdecznie:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czyli znamy św. Mikołaja. Poduchy są z owczej wełny, dotyk której jest dość gryzący, co nie wszystkim odpowiada, a ja to bardzo lubię.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  11. Myślę, że pewne pomysły mogą równocześnie albo prawie równocześnie wpaść do głowy wielu osobom... Jednak każdy robiąc coś własnoręcznie dodaje coś od siebie i to jest właśnie unikalność rękodzieła :) Poduchy wspaniale się prezentują!
    Pozdrawiam gorąco! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki za miłe słowa, ale wiem, że różnie są odbierane takie pomysły, a nie chciałabym sprawiać nikomu przykrości. Tak to już jest w tej blogowej rzeczywistości.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  12. Mnie też bardzo podobają się te poduchy! Są boskie!
    ogród masz piekny! Chętnie pograbilabym te Twoje liście :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Trzeba poduchy zrobić i się nimi cieszyć. A co do grabienia liści, podziwiam Twój zapał, mogłabyś się nim podzielić.
      Pozdrawiam.:)

      Usuń
  13. Super poduchy i piękne jesienne dekoracje. Ja to bym się chętnie potarzała w takich szeleszczących liściach:)
    Uściski!:))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Potarzałabym się z Tobą.
      Pozdrawiam.

      Usuń
    2. Przyjeżdżaj do mnie. Puścimy sobie Pink Floyd i będziemy się tarzać:)

      Buziaki!:))

      Usuń
  14. Poduszki- ciepluszki, uwielbiam je. Miłego dnia:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Idę na zimę jak na wojnę.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  15. Piękne poduchy! I białe dyńki wspaniałe :)

    OdpowiedzUsuń
  16. I ja już wyciągnęłam moje sweterkowe podusie. Pozdrawiam :-).

    OdpowiedzUsuń
  17. Jestes skarbnica pomysłów, poduchy są świetne i dynie no i oczywiście super serwis, chyba Chodzież albo Ćmielów, pare dni temu własnie mu sie przyglądałam, biało niebieski cudny:)

    OdpowiedzUsuń
  18. Naptzrec sie nie moge na te podusie i stylizacje z niebieskosciami)))
    Do tego- piekne swiatlo na pierwszych zdjeciach)

    OdpowiedzUsuń
  19. Piękne podusie i takie sentymentalne :-)) Uwielbiam DYI :-)))

    OdpowiedzUsuń
  20. Aż sobie westchnęłam na wspomnienie tych mozolnie robionych na drutach swetrów. Też robiłam, ale żaden się nie ostał. Poduszki z nich piękne, wyszły Ci idealnie. Pomysł świetny i nie dziwota, ze rozszedł się po necie. Ja po prostu UWIELBIAM takie przeróbki i z tego też powodu wszystkie moje szafy pękają w szwach. A swetrów z lumpeksów mam ze 3 pudła po bananach i co rusz coś z nich robię, bo jak już wszyscy wiedzą, niczego wyrzucić nie potrafię. :) Doceniam więc bardzo Twoja pracę, za taki upcykling medal się należy. :) Nie sztuka kupić, sztuka zrobić takie cuda z "niczego. Gratulacje! Pozdrawiam serdecznie. :)"

    OdpowiedzUsuń
  21. Witam :) Jestem Agnieszka z Różanej Ławeczki, znalazłam Cię przez Holly, która organizuje wymiankę mikolajową:) mam to szczęście być z Tobą Kochana w parze...bardzo mi miło :) proszę Cię o e-mail gdzie napisz mi proszę adres zwrotny, a ja uciekam poczytać, co u Ciebie piszczy, bo widzę, że mamy bliskie sobie poglądy :) pozdrawiam Aga z Różanej Ławeczki , pisz na RozanaLaweczka903@wp.pl

    OdpowiedzUsuń
  22. Witam :) Jestem Agnieszka z Różanej Ławeczki, znalazłam Cię przez Holly, która organizuje wymiankę mikolajową:) mam to szczęście być z Tobą Kochana w parze...bardzo mi miło :) proszę Cię o e-mail gdzie napisz mi proszę adres zwrotny, a ja uciekam poczytać, co u Ciebie piszczy, bo widzę, że mamy bliskie sobie poglądy :) pozdrawiam Aga z Różanej Ławeczki , pisz na RozanaLaweczka903@wp.pl

    OdpowiedzUsuń
  23. Witaj, poduszki piękne, niestety ja wyrzucałam stare swetry. A wazony z Deflt przecudne, ostatnio na targach staroci przyciąga mnie taka porcelana :)
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  24. Piękne te poduchy ze swetrów, że też nie zachowalam żadnego ze swoich wełniaków...Pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń

Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawione komentarze. Pozdrawiam serdecznie.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...